ذره اي بود نفس،در ره دلدار برفت

تازه از خجلت ايام برون گشتم من             

تازه از مهنت دوران نگون گشتم من

من نه از روي شماتت خبري آوردم           

سخني در طلب يار و كسي آوردم

همه از انجمن منتظران آوردم                 

همه از كاسه بيچاره كسان آوردم

همه گفتند كه او باز برون خواهد گشت        

از نهان خانه اسرار برون خواهد گشت

لطفي از روي كرم بر دل ما خواهد كرد           

رو به سوي حرم كرببلا خواهد كرد

اي طبيب دل من، خانه و تيمار كجاست        

منزل آن شه شيرين سخن و يار كجاست

تا كه از روي لبش لولو و مرجان چينم           

همه خوبي دل را ز سر جان بينم

 زاده زهرا،عمود دين،علمدار يقين

باب حاجاتي،دعايت مستجاب                             

در نايابي،عدويت در عتاب

كن دعايي تا كه من خاك كف پايت شوم               

عاشق شيداي قرص چهره ي ماهت شوم

قامت رعناي تو صد انجمن را ميخرد                     

دل ز طوفان بلا ايمن به مقصد مي برد